Αναζήτηση - Περιεχόμενο
GoogleSiteSearch
Αναζήτηση - Κατηγορίες
Αναζήτηση - Επαφές
Αναζήτηση - Περιεχόμενο
Αναζήτηση - Ροές Ειδήσεων
Αναζήτηση - Διαδικτυακοί Σύνδεσμοι

Από τη Ρώμη με αγάπη.

Γράφτηκε από τον/την Αρετή Μουλακάκη - Chef & Food Editor
Κατηγορία: Blog Δημιουργήθηκε : Σάββατο, 25 March 2017 15:53

Μια σταλαγματιά φαρδιά πλατιά πάνω στο μπλουζάκι, άλλη μια κυλλά ανάμεσα στα δάχτυλα και άλλη μια αναποφάσιστη βρίσκεται στην άκρη των χειλιών και παιδεύεται να προσγειωθεί στο παντελόνι.

Μια σταλαγματιά φαρδιά πλατιά πάνω στο μπλουζάκι, άλλη μια κυλλά ανάμεσα στα δάχτυλα και άλλη μια αναποφάσιστη βρίσκεται στην άκρη των χειλιών και παιδεύεται να προσγειωθεί στο παντελόνι. Αφήνει το παγωτό λεκέ; Ποιος νοιάζεται; Απολαμβάνω το καλύτερο παγωτό “ever” στην πατρίδα του και μάλιστα η γεύση του είναι τόσο μοναδικά παγωτοπαραμυθένια που μεγάλη μου σκασίλα για τα «παράσημα» της μπλούζας μου.

Στο στενάκι πάνω από τη γνωστή Fontana Di Trevi, η παγωτερί San Crispino (via della Panetteria 42, Centro-storico) προλογίζει το γευστικό ταξίδι στην Αιώνια Πόλη και υπογράφει ως το καλύτερο παγωτό της Ρώμης. Τζίντζερ με κανέλα, κάστανο με ρούμι, φουντοκοκρέμα, sorbe μύρτιλλο, όλα με υφή κρεμώδη και γεύσεις γεμάτες αρώματα.

Καλό το παγωτό, αλλά ως γνωστόν ο καφές ακόμα καλύτερος. Υπάρχουν πολλά café κρυμμένα στα σοκάκια και μάλιστα πολλά από αυτά είναι γνωστά. Τις περισσότερες φορές όμως άκρως τουριστικά και στην πραγματικότητα η ποιότητα τους δεν ανταποκρίνεται στη φιέστα της εμφάνισης τους. Ο χάρτης ακουμπισμένος στα 20 διαθέσιμα εκατοστά στο σκαλί της Fontana di Trevi, αφού στα υπόλοιπα το ποδοβολητό των άλλων τουριστών ασταμάτητο, το δάχτυλο κολλά στο σημείο που απεικονίζει την επόμενη στάση. Piazza del Popolo. (=η πλατεία του λαού). 

 

Δεν είναι μόνο τα δρομάκια, ούτε τα επιβλητικά ετρουσκικά κτήρια, οι τεράστιες πλατείες και τα μαρμάρινα συμπλέγματα… είναι που όταν περπατάς στη Ρώμη νιώθεις πρωταγωνιστής σε ταινία του Φεντερίκο Φελίνι, με το καπελάκι που αγοράζεις από τους πλανόδιους πωλητές και το κλασσική attraction- φουλάρι σε χρυσό-μπλε αρχίζεις και μιλάς τραγουδώντας, επηρεασμένος από τη γλώσσα που ακούς γύρω σου. Τα υπαίθρια τραπεζάκια στο cafè Canova (Piazza del Popolo), περιμένουν τους Ιταλούς, όσο για τον cafè μπορούμε απλά να τον απολαύσουμε, μιας και ο αυθεντικός αρωματικός espresso κρίνεται από το σατινένιο καιμάκι, το γεμάτο σώμα και τη μακρά επίγευση… και όλα αυτά τα είχε!

Πάνω από το cafè απλώνονται οι κήποι της Villa Borghese που στην κάτοψη τους έχουν σχήμα καρδιάς και τον 16ο αιώνα ήταν οι γνωστοί αμπελώνες της Ρώμης, γιατί ως γνωστό οι Ρωμαίοι χωρίς κρασί δεν ζούσαν. Σήμερα αποτελεί ένα τεράστιο πάρκο και φιλοξενεί Μουσεία, όπως το Museo e Galleria Borghese, Galleria Nazionale d'Arte Moderna, Museo Nazionale Etrusco.

Αρνούμαι να δεχτώ τη Ρώμη ως πόλη. Απλά γιατί είναι ένα υπαίθριο μουσείο και ας μην ξεχνάμε «δεν χτίστηκε σε μια μέρα, δεν μπορείς να τη δεις σε μια μέρα». Μέσα στην πείνα του ματιού και τη λαχτάρα να δούμε όσα περισσότερα μπορούσαμε, στην είσοδο του πάρκου της Villa Borghese, ανακαλύψαμε κάτι μικρά τετραθέσια ανοικτά αυτοκινητάκια τα οποία κινούντο με μπαταρία…. Τέλειο! Ανεβοκατεβαίνεις και βγάζεις τις φωτογραφίες σου σαν γνήσιος τουρίστας, παρκάρεις σχεδόν παντού και «πετάγεσαι» από πλατεία σε πλατεία. Καπέλο, μπουκαλάκι νερό, χάρτης…. Φύγαμε!!!! Το Κολοσσαίο επιβλητικό στέκεται και το διακρίνεις από μακριά. Αυτό που δεν διακρίνεις από μακριά είναι η ουρά του κόσμου που περιμένει να το επισκεφτεί. Ακριβώς 3 ώρες και 25’ ιδρώναμε και εξαντλούσαμε όλα τα θέματα προς συζήτηση κάτω από το θρυλικό κέντρο των αιμοχαρών θεαμάτων. Μπαίνοντας μέσα καταλαβαίνεις γιατί χωρούσε 45.000 θεατές!!! Όποιος αποφασίσει να το επισκεφτεί η καλύτερη ώρα προσέλευσης είναι 8 το πρωί!!!

Πεινάμε! Με τόσο στριφογύρισμα επόμενο ήταν. Ένα αστέρι Michelin και ψαρολιχουδιές. Ο λόγος για το πρώτο εστιατόριο της Ρώμης La Rosetta (Via della Rosetta,8) , που ξεκίνησε το 1966 από το ζεύγος Carmelo Riccioli και Romana Colella και έχει διακριθεί για την κουζίνα του με τον Chef Massimo Riccioli. Carpaccio τόνου με φράουλα και θυμάρι, Συκώτι πεσκανδρίτσας με πουρέ κολοκύθας, Σαλάτα θαλασσινών… απλά απίστευτες γεύσεις!!!

Λαμπερά τα μάτια μετά το παγωμένο ποτηράκι grappa στο τέλος του φαγητού, ξεκινάμε και πάλι τη βόλτα στη Ρώμη. Ο ποταμός Τίβερης εισβάλει στην πετρόχτιστη πόλη, ενώ τα σοκάκια τριγύρω στέκονται αεικίνητα και κρατούν τον ουρανό καλά κρυμμένο σε εκείνους που χάνονται περπατώντας στους τόνους της σέπια.

Γλυκάκι! Γιατί όταν ταξιδεύουμε τρώμε κάθε 2 ώρες? …Για να επιστρέψουμε με κιλά souvenir! Στην αιώνια πόλη φυσικά θα δοκιμάσουμε το καλύτερο Tiramisu. Που? Μα φυσικά στο διάσημο ζαχαροπλαστείο «Bar Pompi-Il regno del Tiramisù» (Via albalonga, 7). Tiramisù με γεύση φράοουλα, ανανά, μπανάνα, σοκολάτας αλλά το καλύτερο για μένα ήταν το κλασσικό. Θεικό, υπέροχο… η πούδρα του κακάο φλερτάρει με την αφράτη κρέμα… ενώ το σιροπιαστό μπισκότο αφήνει γλυκιά επίγευση. Άλλωστε το λέει και το όνομά του. Tira-mi-su=Τράβηξέ-με-ψηλά.

Μια βόλτα στα σκαλιά της Piazza di Spagna, σαν να βλέπω τον Δ.Παπαμιχαήλ να κατεβαίνει βιαστικός τα σκαλιά στο έργο «Η δεσποινίς Σταχτοπούτα της Ρώμης» και η θέα πανοραμική μπροστά από το πλάτωμα της γαλλικής εκκλησίας Trinita Dei Monti.

Τρέχουμε να προλάβουμε. Πότε πήγε κιόλας 20.00? Πάλι θα φάμε? Φυσικά! Αν δεν φας τα άπαντα στη Ρώμη δεν έχεις γευτεί την πόλη. Έχουμε φυσικά κλείσει για φαγητό στο εστιατόριο «IL CHECCHINNO», γιατί χωρίς κράτηση εκεί δεν υπάρχει περίπτωση ούτε όρθιος να σταθείς. (Via di Monte Testaccio 30, 06-574-6318). Δεν γινόταν να μη δοκιμάσουμε την αυθεντική Ρωμαϊκή γαστρονομία, στο εστιατόριο που λειτουργεί από το 1887 και παρουσιάζει αξιοπρεπώς τις παραδοσιακές γεύσεις της πόλης. Ουρά βοδινού στιφάδο, φασόλια με κρασί και σπανάκι, κουνέλι κοκκινιστό με κοκκάρια σε θεϊκή τελειότητα, σε ένα εστιατόριο που αναφέρεται στη λίστα των καλύτερων 50 εστιατορίων στον κόσμο.

Ο ήλιος έχει δώσει εδώ και πολύ ώρα τη θέση του στα αστέρια της Ρώμης και η Passeggiata (βόλτα) δίπλα από τον ποταμό Τίβερη στην περιοχή του Trastevere είναι Must! Δεξιά και αριστερά στις όχθες του ποταμού στιβάζονται μπαράκια, εστιατόρια, υπαίθρια clubs, καντίνες με παγωτά, μουσική παντού από street groups και πανδαισία κόσμου, είναι η ταυτότητα της νύχτας στη Ρώμη. Τα άλλοτε φτωχά στενάκια του Trastevere κρύβουν ευχάριστες εκπλήξεις, από τους πάγκους των μικροπωλητών ως τα μαγαζάκια που ψήνουν πίτσες σε ξυλόφουρνο, ψαγμένα cocktails σε urban μπαράκια και φυσικά μικρές gellaterie τραβούν τον νεαρόκοσμο που διασκεδάζει μέχρι τις πρωινές ώρες.

Η αυλαία κλείνει για το 24ωρο στη Ρώμη… και σκεπτόμενοι πως θέλουμε να ξανάρθουμε, παρασυρόμαστε από τη ρομαντική ιστορία που θέλει να πετάξουμε ένα νόμισμα στη Fontana Di Trevi…

… και εκεί στο συνεσταλμένο φως από τις γραφικές λάμπες τριγύρω, το νόμισμα βυθίζεται στο νερό!... Arrivederci!